ಒಂದು ಸಾವಿರದ ಅರು ನೂರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮಾರಾಟ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಗ್ರಾಹಕ ಬಳಕೆ ವಸ್ತುಗಳ (ಎಫ್ಎಂಸಿಜಿ) ಬ್ರಾಂಡ್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಲಿಜ್ಮತ್ ಪಾಪಡ್ಗೆ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಖಾನ ಇಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಅಧಿಕಾರಿ (ಸಿಇಒ) ಇಲ್ಲ. ಹೂಡಿಕೆದಾರರೂ ಇಲ್ಲ. ಅದರೂ ಅರವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪಡ್ ರುಚಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
1959ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈನ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲ್ಮಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಏಳು ಗೃಹಿಣಿಯರು, ಸಮಾಜ ಸೇವಕ ಚಗನ್ಬಾಪಾ ಅವರಿಂದ ಪಡೆದ ಎಂಭತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕನಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ದಿನ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಪಾಪಡ್ ತಯಾರಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ವರ್ಷದ ಮಾರಾಟ ಕೇವಲ ಆರು ಸಾವಿರದ ನೂರು ತೊಂಬತ್ತಾರು ರೂಪಾಯಿ. ಇಂದು ಅದೇ ಸಂಸ್ಥೆ ಒಂದು ಸಾವಿರದ ಆರು ನೂರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.
ಇಂದು ಇದರ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತೆೈದು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ಲಿಜ್ಮತ್ ಪಾಪಡ್ ಶಾಖೆಯಿಂದ ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ, ತಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಪಾಪಡ್ ತಯಾರಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಅದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಮನೆಗಳೇ ಅವರ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು. ೧೯೫೯ರಿಂದಲೂ ಇದೇ ಮಾದರಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ತಯಾರಿಸಿದ ಪಾಪಡ್ಗಳ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರದಿಂದ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿವರೆಗೆ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆ, ಜಾಗ, ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು, ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಲಿಜ್ಮತ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಹದಿನೇಳು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುವ ಪಾಪಡ್ಗಳ ರುಚಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದು ಹೇಗೆ?
ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣ ಪ್ರಮಾಣೀಕೃತ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಲಟ್ಟಣಿಗೆ ಫಲಕ ಪ್ರತಿ ಸದಸ್ಯೆಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಈ ಫಲಕವು ಪಾಪಡ್ನ ದಪ್ಪ, ತೂಕ ಮತ್ತು ಆಕಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಮಟ್ಟ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
ಗುಣಮಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದ ಪಾಪಡ್ಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಮರುಬಳಕೆ ಇಲ್ಲ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಿ ಇಲ್ಲ.
ಇದರಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯವಹಾರ ಪಾಠ ಏನೆಂದರೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾಲೀಕರಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುಣಮಟ್ಟ ನಿಯಂತ್ರಣ ವಿಭಾಗದ ಅಗತ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಭಾವನೆ, ಯಾವುದೇ ತಪಾಸಣೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.
ಎಂಭತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸಾವಿರದ ಆರು ನೂರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿವರೆಗೆ ಬೆಳೆದ ಈ ಪ್ರಯಾಣ. ಕಾರ್ಖಾನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಅಧಿಕಾರಿ ಇಲ್ಲದೆ, ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ನಲವತ್ತೆೈದು ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರು, ಒಂದು ಲಟ್ಟಣಿಗೆ ಫಲಕ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಯಶೋಗಾಥೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾದರಿ ಇದು ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಠ, ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಲಿಜ್ಜತ್ ಪಾಪಡ್ ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ಕಾಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ “ಹೌದು” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ.
